Kilimanjaro Song

Terwijl de Kilimanjaro beklommen wordt, hoor je de gidsen regelmatig hun lied zingen om een overwinning te vieren, of het nou het bereiken van een campsite is, het bereiken van de summit of het verlaten van het park. Het populaire lied is eigenlijk een combinatie van twee nummers die in het Swahili worden gezongen. De uitvoering wil daarom nog wel eens verschillen, maar ook dan geldt “Hakuna Matata”.

Klimmers wordt aangeraden om de tekst voor de beklimming alvast te leren.

 

Kilimanjaro, Kilimanjaro
Kilimanjaro, mlima mrefu sana (Kilimanjaro, long mountain journey)
Na Mawenzi, na Mawenzi (And Mawenzi, and Mawenzi)
Na Mawenzi, mlima mrefu sana (And Mawenzi, long mountain journey)
Ewe nyoka, ewe nyoka (As a snake, as a snake)
Ewe nyoka, mbona waninzungukaa (As a snake, it winds all around)

Jambo, jambo Bwana (Hello, hello Sir)
Habari gani (How are you?)
Mzuri sana (Very fine)
Wageni, mwakaribishwa (Foreigners, you’re welcome)
Kilimanjaro, hakuna matata (Kilimanjaro, there is no problem)

Tembea pole pole, hakuna matata (Walk slowly, slowly, no problem)
Utafika salama, hakuna matata (You’ll get there safe, no problem)
Kunywa maji mengi, hakuna matata (Drink plenty of water, no problem)

Van een beetje afzien word je sterker!

Velen koppelen het goede doel aan het beklimmen van de Kilimanjaro. Wij steunen het goede doel in de voorbereiding. Afgelopen weekend stond de Egmond Wandelmarathon tegen Reuma op het programma. Twee dagen wandelen, 42 kilometer, door de duinen en over het strand rond Egmond.

Om onszelf nog wat meer uit te dagen, 2 x 21 km was voor velen al heel wat, hebben we ons kamp opgeslagen bij V.V. Egmondia. Met tentjes, slaapzak en matje hebben we de nacht doorgebracht om alvast te ervaren wat het is als we straks op de berg staan. Wind en regen hebben ons niet tegen gehouden. De verwachte koude stage hebben we niet echt gerealiseerd, maar voor de kampeer newbies was het een mooie uitdaging. Dat hebben jullie toch maar weer geflikt.

12508676_10208769127605982_4477961241018881334_n

Vol goede moed zijn we beide dagen gestart en hebben we in eigen tempo onze kilometers gemaakt. Helaas was de groep niet compleet, Robbin we hebben je gemist, maar wat was het weer gezellig. Niets van te merken dat we elkaar alweer enkele maanden niet hadden gezien. Dit tekent hoe we er als groep voor staan. Top!

12552688_772607292875522_2877622149771074910_n-2

Dag één was een prachtige dag met zon, blauwe luchten en nauwelijks wind. Prachtige vergezichten en mooie natuur. De tweede dag, wind en regen, lekker bikkelen over het strand. Wat een tegenstelling. We hebben “bergen” beklommen, de top lag op 23 meter. Een schijntje natuurlijk bij wat ons nog te wachten staat.

IMG_0897

We hebben het allemaal gehaald, hier en daar wat blaren en pijntjes. Niets wat enige hersteltijd niet weg kan nemen. Een stuk sterker en wijzer zijn we na een gezellig weekend huiswaarts gekeerd. We kijken alweer uit naar het volgende weekend. What doesn’t kill you makes you stronger!!

12439556_1207686629259470_1456003111393224901_n

 

Eerste hoogtemeters van het jaar

Na vorige week de eerste kilometers van het jaar te hebben gemaakt, is het Kili-jaar nu echt begonnen. Vandaag stonden 27 kilometers en 770 hoogtemeters op de agenda.

IMG_0786

De wandeling van vandaag voerde door de heuvels van Limburg en de Voerstreek. Een prachtige tocht met onverwacht mooi weer, veel modderige paden, prachtige uitzichten en leuke mensen met grotendeels tot doel het beklimmen van de Kilimanjaro.

IMG_0796

Een aantal deelnemers heeft de Kilimanjaro reeds in 2013 beklommen. Goed om ervaringen te horen, ervan te leren en dit mee te nemen in mijn eigen ervaring.

Een deel van de groep staat vlak voor de beklimming, zij vertrekken in februari. Benieuwd hoe hun ervaringen zijn.

Deelnemers komen vanuit het hele land, hoe klein is de wereld als twee man vrienden in jouw straat heeft wonen, er één aan wandklimmen doet in de sportschool waar je traint en een ander in projecten samenwerkt met Eneco (projecten waar je zelf ook onderdeel van uit hebt gemaakt). Kortom veel te bespreken, dus de wandeling is voorbij gevlogen.

Na bijna 7 uur waren we weer terug. Gezellig nog even een drankje en napraten in de lokale herberg van Noorbeek en toen weer op naar huis. Een ervaring rijker en al uitkijkend naar de volgende wandeling. De komende maanden staan er weer genoeg op de agenda.

IMG_0791

IMG_0799
Movescount Movie

Maanstand bepaalt onze vertrekdatum

De vraag die me recent veel gesteld wordt is wanneer we nu eigenlijk vertrekken naar de Kilimanjaro. Tot voor kort was mijn reactie “ergens begin september”.

Eigenlijk was dat natuurlijk het kiezen van de makkelijke weg en dat terwijl de beklimming van de Kilimanjaro, hoewel behandelbaar, niet echt de makkelijkste weg is. Dus mezelf voorgenomen om maar wat concreter te zijn.

Onze vertrekdag wordt bepaald door de stand van de maan en wel de dag waarop de volle maan gepland is. Het is de bedoeling dat we de dag voor volle maan op de top van “de berg” staan. De reden hiervoor is simpel, minder mensen op de route. Kennelijk wil iedereen met volle maan naar boven. Ik zet mijn hoofdlamp wel wat feller om het gemis aan maanlicht te compenseren.

Een speurtocht op internet leert dat volle maan volgend jaar o.a. op 16 september
valt, en heel exact om 21:07:49.

We hebben natuurlijk nog wel wat tijd nodig om op de top te komen. Vanuit de verschillende beschikbare routes volgen wij de Machame Route, ook wel de whisky route genoemd. Nou vind ik whisky wel lekker, dus ik ga er vanuit dat deze route me ook wel gaat bevallen. Volgens de planning brengt deze route een wandeling van in totaal 7 dagen met zich mee.

machame-route

Nu hoeven we nog maar een simpel rekensommetje maken en dan weten we dat we, afhankelijk van de gekozen vlucht op 5 of 6 september 2016 vertrekken.

En dat is dan weer mooi, want dat betekent dat ik ook nog aan de Ride for the Roses mee kan doen. Alsof die berg beklimmen al geen uitdaging op zich is. Maar goed, zoals de vrienden van Alpe d’huzes zeggen “Opgeven is geen optie”.

 

 

Eerste kilimanjaro weekend

Zo, het eerste voorbereidingsweekend zit. Deze keer in een stenen tijdperk kamp “Huize Horsterwold“, even terug naar de tijd van de basisschool toen we een week in zo’n kamp zaten. De atmosfeer en geur brachten veel herinneringen terug.

Een gezellige groep mensen ontmoet met elk een eigen verhaal en motivatie om de berg te willen beklimmen.

Na een korte kennismakingsronde hebben we onze spullen op de beoogde slaapplek neergelegd, helaas in mijn geval niet de meest droge plek uitgekozen. Het idee, lekker in de open lucht slapen dus de tent blijft ingepakt.

Daarna in kleine groepen een wandeling maken. Samen een route plannen, afspraken maken en elkaar beter leren kennen. Een belangrijke stap, want straks op de berg ben je op elkaar DSC07206aa
ngewezen. Veel bijzondere verhalen waardoor je leert dat er veel meer mensen zijn met de nodig bagage die ze meebrengen tijdens de expeditie.

’s Middags lekker inspannen tijdens een circuittraining onder begeleiding van een gedreven trainer. Een flinke bui gaf verkoeling, maar dat mocht de pret niet drukken.

Slepen met ijzer, springen, lunges, squats en ff je buddy op je rug meenemen, allemaal om volgend jaar fit aan de beklimming te beginnen. Blij dat het met de basisconditie wel goed zit.

Na afzien een goede maaltijd, daarna rond het kampvuur de dag doornemen om vervolgens in een veel te warme slaapzak te stappen voor het nodige herstel. Goed geslapen en de volgende dag vroeg uit de veren.

Na het ontbijt spullen opruimen en klaarmaken voor de tweede wandeling. DSC07256Deze keer met de hele groep. Tijdens prachtig weer een mooie omgeving verkend, elkaar nog beter leren kennen, onze beoogde rol in de groep besproken en uitgesproken hoe we elkaar na 24 uur samen zouden typeren. Mooie woorden, een hart onder de riem, uitdagingen en een lach. Een prachtig moment waarbij duidelijk is dat een stel individuen tot een groep aan het groeien is. Dat beloofd en gezellig en gedreven boel te worden.

Nog even een plons in een vennetje, een welkome verfrissing en even afsnijden van de route. Niet iedereen ging mee, dus de tassen werden afgestaan. Ook dat is samenwerken en jezelf in het belang van de groep stellen. De politieheli kwam nog even over en vloog een ererondje (wat zijn dat voor rare gasten daarin het water). Je leert je groepsleden nog beter kennen. Daarna terug naar het kamp om de spullen te pakken en het eerste weekend af te sluiten.DSC07267

We kijken terug op een geslaagde bijeenkomst, Martijn en Chantal bedankt voor de organisatie, en kunnen niet wachten op de volgende keer. Februari in Winterberg, lijkt me een uitdaging. We moeten tenslotte ook aan de kou wennen.